อาณาจักรดนตรี ของ "ตองพี"

ผมเคยเขียนเรื่องนี้ไว้ Multiply ของผม นานแล้ว แต่ด้วยเหตุที่ว่า ผมจะรื้อ Multiply ให้กลายเป็นที่เก็บรูปถ่ายอย่างเดียว เลยย้ายมาเขียนต่อที่นี่ดีกว่า

เชื่อมั้ยครับว่า หน้าตาอย่างผมเนี่ย จะเคยเป็นนักดนตรีกลางคืนมาก่อน

จริงๆนะ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"เล่นดนตรีมาหลายงาน แต่เป็นงานฟรีทั้งนั้น เรามาเล่นหาตังค์กันดีกว่ามั้ย"

คำพูดที่พี่ป้อง มือกีต้าร์ที่เราสนิทมากคนนึงในมหาลัย พูดกับเรา ขณะที่กำลังกินข้าวเย็นกันอยู่

ใช่ สิเนอะ เราก็อยู่มหาลัยปี 4 แล้ว เล่นคีย์บอร์ดมาตั้งแต่มหาลัยปีสอง ประกวดมาก็หลายงาน แต่ไม่ประสบความสำเร็จเอาซะเลย ได้รางวัลดีที่สุดก็แค่ชนะเลิศการประกวดระดับมหาลัย เล่นงานของมหาลัยมาก็มาก แต่ก็เป็นงานฟรีทั้งนั้น เสียเวลา เสียค่าซ้อมมากมาย สิ่งที่ได้ก็แค่ ข้าวเย็นฟรี บางงานพอถึงเวลาเล่น ดันหมดเวลา ไม่ได้เล่นซะงั้น....

พี่ป้องบอกกะเราว่า จะทำวงเล่นดนตรีกลางคืนกัน โดยแนวเพลงจะเป็น เพลงในแนว easy listening เน้นไปทางเพลงสากล (งั้นก็เข้าทางเราสิ เพราะในตอนนั้นเราก็ชอบฟังเพลงในแนวๆนั้นอยู่แล้ว) ส่วนเรื่องร้านที่จะเล่น ก็ค่อยหากันทีหลัง....

พี่ป้องเลยไปชวนพี่ หน่อง ซึ่งเป็นมือกลองที่เคนเล่นกะพี่ป้องมาก่อน พี่หน่องตอบรับอย่างรวดเร็ว และเสนอความเห็นว่า อยากได้นักร้องหญิงด้วย วงจะได้มีสีสัน ในตอนนั้นเราก็เห็นด้วย (โดยไม่รู้เลยว่า พี่หน่องมีความนัยซ่อนอยู่..)

ได้สมาชิกมาสามคนแล้ว เหลือเพียงมือเบสกะนักร้อง แต่เรื่องที่เราจะทำวงเล่นดนตรีกลางคืนกันนั้น รู้ไปถึงหูพี่เค มือกีัตาร์ที่เคยเล่นกะพี่ป้องมาก่อน พี่เคโวยวายว่า "ทำไมพวงมึงไม่ชวนกู เอากูไปเล่นเบส หรืออะไรก็ได้" สุดท้ายก็เลยรับพี่เคเข้ามาร่วมวงอีกคน

พี่เคเป็นมือกีต้าร์ที่ เล่นดี ถึงจะอ่อนประสบการณ์ไปหน่อย แต่มีความสามารถคือ สามารถเล่นเพลงอะไรก็ได้ ถึงแม้ไม่เคยฟังมาก่อน "ขอเพียงมึงร้องได้ กูก็เล่นตามได้"

การตามหามือเบส ใช้เวลาไปซักพัก สุดท้ายแล้ว พี่ป้องก็บอกว่า ถ้ามันหายากมากนัก เดี๋ยวพี่ไปเล่นเบสเองก็ได้ จะได้เริ่มซ้อมกันซะที

ข่าว คราวที่พวกเราจะทำวงเล่นดนตรีกลางคืนกันนั้น ได้ยินไปถึง เพื่อนนักดนตรีหลายๆคนในมหาลัย ซึ่งในตอนนั้น มีแต่คนดูถูกพวกเรา ว่า "น้ำหน้าอย่างนี้อ่ะนะ จะเล่นผับ อย่าฝันเล้ย เป็นไปไม่ไ่ด้หรอก ฮ่าๆๆๆ"

การ ซ้อมวงในช่วงแรก เป็นไปอย่างกระท่อนกระแท่น เพราะว่าไม่มีนักร้องมาซ้อมด้วย พี่เคเลยไปชวนเพื่อน (ที่ตอนหลังเปลี่ยนไปเป็นแฟนกัน) มาช่วยร้องขำๆ คิดซะว่า ดีกว่าซ้อมแบบคาราโอเกะล่ะวะ เพื่่อนของพี่เคร้องได้ไม่ค่อยดี ทำให้การซ้อม ลำบากกว่า ซ้อมแบบไม่มีนักร้องอีก 55+

และ่ช่วงนั้นพี่ หน่องก็พยายามหานักร้องหญิงทางเน็ต แต่นักร้องหญิงดีๆ ก็มักจะมีงานกันแล้ว ที่ว่างงาน ก็ไม่มีใครอยากจะมาร้องกับวงที่ยังไม่มีอนาคตอย่างพวกเราเลย

พวกเราเริ่มท้อใจ จนสุดท้าย เราก็เสนอว่า "ชวนพี่เสกมาร้องสิ พี่เสกร้องดีนะ แล้วเราค่อยหานักร้องหญิงอีกคนก็ได้"

พี่ เสก เป็นนักร้องที่เคยร่วมวงกับวงพี่ป้องมาก่อน พี่เสกเป็นนักร้องที่ร้องได้ดี อึดมากๆ คืนนึงสามารถร้องได้ติดต่อกันมากกว่า 30 เพลงโดยเสียงไม่ตก

พี่หน่อง ไม่ค่อยจะเห็นด้วย เพราะคิดว่า นักร้องชายมันขายยากกว่า แล้วภาพลักษณ์ของพี่เสกในตอนนั้น ค่อนข้างเจ้าชู้ พี่หน่องกลัวว่าจะเป็นปัญหากับวง หากพี่เสกไปติดพันกับแขกสาวๆ หรือนักร้องหญิงในอนาคต จะเป็นการรสร้างปัญหาให้กับวง แต่ในเมื่อเสียงส่วนใหญ่ของวงเห็นด้วย พี่หน่องเลยต้องรับปากอย่างเสียไม่ได้....

พวกเราเลยไปคุยกะพี่เสก ในตอนแรก พี่เสกไม่ยอมมาร้องด้วย เพราะคิดว่าพวกเราคงไม่มีทางทำได้ แต่พอพี่เสกเห็นรายชื่อเพลง ที่เราเลือกมาให้พี่เสกร้อง

"เออ เพลงน่าสนหวะ โอเค เอาก็เอา ลองดู"

สมาชิกของวงเราครบซะที ได้เวลาลุยกันแล้ว.....